Lethe | لِته

۱۳۸۹ ،رنگ روغنی و اکریلیک روی چوب، بلندگوی دیواری (بوق)، ۴۶ × ۱۷۵× ۱۰۸ سانتی‌متر. صدا: تک‌بانده و مکرّر
2010, acrylic and oil on wood, megaphone (horn loudspeaker), 108 x 175 x 46 cm. Sound: mono, Loop

صدای لایتغّیر و بی‌احساس زنی به زبان فرانسه لاینقطع از بلندگو می‌آید: رودخانه‌ی لته را پیدا کرده‌ایم. لته از میدان آزادی آغاز می‌شود، از میدان انقلاب بالا می‌رود و از دانشگاه تهران می‌گذرد و سپس زیر سنگ‌فرش‌ها ناپدید می‌شود. ما می‌بایست نام و چهره‌ی معترضانی را که از رودخانه‌ی لته عبور می‌کنند فراموش کنیم. برخلاف گمنامِ رود سن، آن‌هایی که در رودخانه‌ی لته غرق می‌شوند، نامشان را بازمی‌یابند. برخلاف گمنامِ رود سن، مغروقانِ لته هرگز نخواهند توانست چشمانشان را بازکنند، اما هنگامی که غرق می‌شوند، مثل ندا، چشمانی به فراخی گشاده دارند و نیز نگاهی که در دوردست گم می‌شود. برخلاف گمنامِ رود سن، مغروقان لته لبخند نمی‌زنند. اکثر این مغروقان را در بهشت زهرا می‌شویند که برزگترین گورستان ایران است. عکسی هست که شستن سهراب اعرابی را در غسّالخانه‌ی این گورستان نشان می‌دهد. درست مانند مغروق سن، سهراب لبخند می‌زند و لبخند او بسیار زیباتر از لبخند آن ناشناس است. همانطور که معاون محیط زیست تهران گفته است، آب این گورستان یکی از منابع آبی شهر تهران است.ی

 

From the horn loudspeaker we hear a senseless, apathetic female voice who says in French: