Masturpiece, a Passion Play | تعزیه‌ی مسترپیس

Video Installaion, 2006-2015, Poortersloge, Bruges | چیدمان ویدیویی، لوژ بورژواها، بروژ، ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۵

گوشه‌ای از ویدیو |video excerpt

بدیهی ست که مسترپیس کلمه‌ای ست ممزوج از دو کلمه‌ی دیگر و ادامه‌ای‌ست محتمل بر جراحی سنگ اثر هیرونیموس بُس. در زمان بُس، جراحی سنگ نوعی طبابت کلّاشانه بود که با خارج کردن سنگ حماقت از پیشانی بیمار، او را از حماقتش می‌رهاندند […] «لوبرت» نامی ست که در ادبیات هلندی بارها آمده است و معرّف آدمی‌ست که حماقت انسانی‌اش به منتهی درجه رسیده است. آنچه جرّاح از سر لوبرت بیرون میکشد سنگ نیست، بلکه گل است. یک گل دیگر از همان نوع روی میز سمت راست است. تشخیص معمول این است که اینها گلهای لالهاند و دلیل آمدنشان هم بازیای است که با کلمهی لاله شده است:در هلندی قرن شانزدهم لاله ضمناً بر حماقت و جنون دلالت میکرده است.» راوی اثر همان سنگ جراحی شده است، موجودی قضیب‌وار و حقیر. او لوبرت را سرور و استاد خطاب میکند و موجودی را که در رؤیاهایش میبیند «ریگ» میخواند. او میخواهد داستان این سنگ دیگر را روایت کند، داستان ریگی را که در یکی از رؤیاهایش دیده است. اولین بار که خوابش را میبیند، ریگ – که زن هم هست – شکل مومی لوله‌شده است، چیزی شبیه موم تأملّات دکارت. گرمای شومینه موم را تغییر شکل میدهد. راوی فرایند تغییرکردن ریگِ تخیّلاتش را تعریف میکند و توضیح میدهد که چطور در طی مشتوزدنی خلاق اعضا و جوارح ریگ را در خواب دیده و ساخته است. این زن پیچیده در پارچه – زنی که «می‌آید، می‌رود و هرگز باز نمیایستد»، زنی  که در دو مسترپیس میبینیم – با همین شکل‌دادن عجولانه ساخته شده است، اما چندین و چند عضو حیاتی ندارد، زیرا سرورش آنها را زائد می‌دانسته است. این زن همان مسترپیس است.

Masturpiece, obviously, is a portmanteau word, made of “masterpiece” and “[…]”. The work is a possible extension to The Stone Operation by Hieronymus Bosch. In Bosch’s day, the stone operation was a piece of quackery in which the patient was supposedly cured of his stupidity through the removal of the stone of folly from his forehead… The name “Lubbert” […] frequently appears in Dutch literature to designate persons exhibiting an unusually high degree of human stupidity. The narrator is that dismembered stone, a petty phallic entity. He refers to Lubbert as his master and to an object of his dreams as his own pebble. He tries to tell the story of this other stone, this pebble that he has seen in one of his dreams. In the first dream the pebble appears like a rolled wax, like the wax of Descartes’ Meditations, it becomes distorted because of proximity to the fireplace. The narrator recounts the process of alteration of this imaginary pebble into a woman and describes how he has dreamt of her organs in a creative act of onanism. After this hurried formation, the wrapped woman that we see in the works, who “comes and goes and never stops” is eventually created, but lacks many vital organs considered superfluous by her master. This could be the Masturpiece.